İnsanları Öldüklerine İnandıran Yürüyen Ceset Sendromu
![](https://haber-kagizman.com.tr/wp-content/uploads/2023/06/insanlari-olduklerine-inandiran-yuruyen-ceset-sendromu-TUEyU1Gh.webp)
Cotard sendromu olarak da bilinen yürüyen ceset sendromu olan kişiler; ölüyor gibi hissediyorlar, öldüklerine inanıyorlar veya öldüklerini kabul etmekyaşamaya devam ederler.
Eşit, mezarlıklarda vakit geçiren vakalar bulundu bile. Yürüyen ceset sendromunun nasıl bir rahatsızlık olduğuna ve ilginç olayın detaylarına gelin daha yakından bakalım.
Sendromun neden kaynaklandığı veya nasıl tedavi edileceği tam olarak bilinmiyor.
Sendromun kesin bir tedavisi olmamakla birlikte ciddi olaylar gözlem altında tutulurken, diğer hastalar ilaç ve tedavi ile tedavi edilir. beyne elektrik çarpması kabul edilebilir. Sıklığı %0,57 gibi nadir olduğu için yeterli olaya sahip değiliz ve bu nedenle bozukluğun neden kaynaklandığı konusunda kesin bir şey söylenemez.
Ancak araştırmacılar; sendromlu insanlar ortalama yaşınız50 yaşında olduğunu, çocuklarda ve gençlerde görülebildiğini, 25 yaşın altındaki kişilerin bipolar depresyona yatkın olduğunu ve kadınların bu bozukluğa daha yatkın olduğunu söylüyor.
“Nihilizm” belirtisiyle yükselir.
Yaşayan ölü sendromu olarak da bilinen yürüyen ceset sendromunun başlıca belirtilerinden biri nihilizmdir. Nihilizm, hiçbir şeyin bir bedeli veya anlamı olmadığı inancıdır. Yürüyen ceset sendromu olan kişiler ölü veya çürüyenOnlar hissediyor.
Bazen, hiç var olmamış gibi Hatta hissedebilirler. Bazı insanlar tüm vücutları için böyle hissederken, bazıları sadece duyusal organları, uzuvları ve hatta ruhları hakkında hissedebilir.
Yürüyen ceset sendromu, depresyonla yakından bağlantılıdır.
Cotard sendromu üzerine mevcut araştırmaların 2011 tarihli bir incelemesi, belgelenen olayların %89’unun semptom olarakdepresyon içerdiğini belirtmektedir.
Diğer semptomlar aşağıdaki gibidir:
- Endişe
- halüsinasyonlar
- Hipokondri
- Suç
- Kendine zarar verme veya ölüm düşünceleri
Yürüyen ceset sendromunun ortaya çıkmasına neden olabilecek bazı ruhsal bozukluklar ve hastalıkları sıralayacak olursak:
- Bipolar bozukluk
- doğum sonrası depresyon
- katatoni
- duyarsızlaşma bozukluğu
- dissosiyatif bozukluk
- psikotik depresyon
- Şizofreni
Bunlara ek olarak nörolojik durumlarla da bağlantılı olabilir. Bu nörolojik durumlardan bazılarını şu şekilde sıralayabiliriz:
- beyin enfeksiyonları
- glioma
- bunama
- Epilepsi
- Migren
- Multipl skleroz (MS)
- parkinson
- felç
- travmatik beyin yaralanmaları
United Academics’in aktardığı bir olaya göre, yürüyen ceset sendromuna sahip Graham isimli bir adam, vaktini mezarlıklarda geçiriyordu.
Graham, zamanının çoğunu mezarlıkta geçiren bir adamdı. Ziyaretleri o kadar uzun sürdü ki polisler onu oraya götürdü. mezar taşları arasında bulur ve eve geri getirirdi. Şiddetli depresyon geçirdi ve banyoya elektrikli bir alet getirerek intihara teşebbüs etti. Graham, beyninin öldüğüne ve bir tür yarı ömür yaşadığına inanıyordu. Mezarlığa yaptığı yolculuklar, merhumla kurabileceği en yakın temastı.
doktora gittiğinde “Öldüğümü kanıtlamaya geldim.” Yemek yemeye ve uyumaya ihtiyacı olmadığını söyledi. Görme, duyma, düşünme, hatırlama ve iletişim kurma yetenekleri vardır; aklın canlı olmalı O da inandığını söyledi. Beyni ölüyken zihninin nasıl canlı olabildiğini açıklayamıyordu ama durumun bu olduğundan emindi.
Graham’ın beynine baktıklarında inanamayacakları bir şey buldular.
Araştırmacılar olağandışı bir şey olup olmadığını görmek için Graham’ın beynini taradı ve buldukları şey inanılmazdı. Frontal korteksin çoğu kapalıydı. Graham oldukça düşük. metabolizma hızına vardı. Neredeyse uyuyordu.
Adamla ilgilenen doktorlardan biri olan Laureys: “Graham’ın beyin fonksiyonu, anestezi veya uyku sırasında başka birine benziyor Uyanık bir insanda bu kalıbı görmek, bildiğim kadarıyla benzersiz.”o diyordu.
Gelecekte yürüyen ceset sendromu hakkında daha fazla şey öğrenebiliriz.
Graham’ın aldığı antidepresanlar bu metabolik kapanmanın bir kısmını açıklayabilir, ama geri kalanı bu açıklanmadı. Olayların artması durumunda konu hakkında daha fazla bilgiye sahip olabiliriz ancak şimdilik elimizdeki bilgiler bu kadar.
Kaynaklar: Healthline, Smithsonianmag